#ประสบการณ์นายเวรบีบคอตอนนั่งสมาธิ

กรรม แปลว่า การกระทำ การกระทำที่ประกอบด้วยเจตนา ทางกายก็ตาม ทางวาจาก็ตาม ทางใจก็ตาม ซึ่งประกอบด้วย อกุศลกรรม หมายถึงกรรมที่เป็นอกุศล, กรรมชั่ว การกระทำที่ไม่ดี ไม่ฉลาด ไม่เกิดจากปัญญา ทำให้เสื่อมเสียคุณภาพชีวิต การกระทำที่เกิดจากอกุศลมูล ได้แก่ โลภะ โทสะ และโมหะ เป็นบาป กรรมชั่ว ความชั่วร้าย ความเสียหาย ความไม่ถูกต้อง ซึ่งให้ผลเป็นความทุกข์ การทำบาป การทำความชั่ว เรียกว่า ทำบาปอกุศล กุศลกรรม หมายถึงกรรมที่เป็นกุศล, กรรมดี, การกระทำที่ดี ฉลาด เกิดจากปัญญา ส่งเสริมคุณภาพของชีวิตจิตใจซึ่งเป็นการกระทำที่เกิดจากกุศลมูล คือ อโลภะ อโทสะ และอโมหะ เป็นบุญ ความดี ความถูกต้อง ซึ่งส่งให้เป็นความสุข การทำบุญ การทำความดี เรียกว่า ทำกุศลกรรม หรือทำกุศล กุศลกรรมที่ควรทำเป็นประจำได้แก่ ให้ทาน เสียสละ รักษาศีล อบรมจิตใจ เจริญภาวนา การกระทำความดีก็ใช่ว่าจะง่ายดายไปเสียหมด อย่างผมเอง ก็มีอุปสรรคในการปฏิบัติเช่นเดียวกันกับ หลายๆท่านดังที่ผมจะนำประสบการณ์มาให้ญาติธรรมได้อ่านกัน

เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม 2559 ที่ผ่านมา เมื่อเวลาประมาณ 21.30 น. ซึ่งเป็นเวลาที่ผมสวดมนต์ ไหว้พระ ทำสมาธิ การเริ่มต้นสวดมนต์ ก็เป็นไปตามปกติอย่างที่ผ่านมาคือสวดมนต์บทพุทธคุณ ธรรมคุณ สังฆคุณ แล้วตามด้วยบทอื่นๆ จนสุดท้ายก็มาขอขมา อุทิศบุญ และแผ่เมตตา ตามลำดับ สวดมนต์เสร็จก็กล่าวคำอธิษฐานขอสมาธิ จากพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ครูอาจารย์ แล้วจึงนั่งสมาธิ ตามปกติ พอจิตเริ่มนิ่ง ผมก็เกิดอาการอึดอัดหายใจไม่ออก เหมือนใครมาบีบคอ เจ็บบริเวณรอบคอ เหมือนมีคนมาบีบ ผมถึงกับตกใจจึงลืมตา ขยับตัว ผลปรากฏว่าอาการทุกอย่างหายไป ผมจึงทำสมาธิอีกครั้ง ผลเหมือนเดิม เป็นแบบนี้ถึงสี่ครั้ง เอ้า! เป็นไงเป็นกัน ตายเป็นตาย ลองอีกที ผมคิดดังนั้น จึงตั้งสมาธิอีกครั้ง มาครั้งที่ห้า กำลังจะนั่งอีกครั้งขนแขนก็ลุก ลุกตั้งแต่หลังมาแขน แต่ไม่ถึงขั้นขนหัวลุก ผมทำใจดีสู้เสืออะไรจะเกิด ก็ให้เกิด นั่งอีกทีขนก็ยังลุกเหมือนเดิม อาการที่ทำสมาธิแล้วถูกบีบคอ ก็ยังเกิดอีก แต่คราวนี้ผมรู้สึกทางด้านขวา เหมือนว่ามีใครมานั่งอยู่ใกล้ๆ ผมจึงหันหน้าไปดู ผมถึงกับสะดุ้ง เพราะมีวิญญาณของผู้หญิง ผมยาว ใส่ชุดขาว ในลักษณะของการ สวมเสื้อคลุม กำลังนั่งอยู่ข้างๆแบบหน้าชนหน้ากับผม อื้อ! เล่นงี้เลยหรอ (ผมนึก) แล้วก็ตั้งสติ คิดขึ้นมาเอาไงเอากัน เธอหันหน้ามายิ้มเป็นเชิงทักทาย ผมก็ยิ้มเหมือนกัน จึงได้ทักทายไป .

ผม: สวัสดี เธอเป็นใคร มีเหตุอะไรหรือ

บุหงา: สวัสดีจำฉันไม่ได้หรอ

ผม:จำไม่ได้ แต่จากการสันนิฐานนะ จะให้เดา เราว่าคงต้องมีสองกรณี 1.เทวดา 2.นายเวร ถึงจะเข้าห้องของเราได้ ตกลงเธอเป็นใคร

บุหงา: ฉันเป็นทั้งสองกรณี

ผม: ถ้าอย่างนั้นก็เทวดาที่เป็นนายเวร

บุหงา: เธอคงจำฉันไม่ได้ แต่ฉันจำเธอได้ เพราะฉันเคยเป็นคู่รักของเธอ ฉันเคยชื่อบุหงา (ปัจจุบันเธอเป็นนางฟ้าไม่ได้ชื่อนี้แล้ว)

ผม: อุ้ย! แล้วเธอมาด้วยเหตุอันใด

บุหงา: เราเคยรักกันเมื่อนานมาแล้ว

ผม: เราจำไม่ได้แล้ว แล้วเหตุใดเธอจึงมาเป็นนายเวรของเราได้

บุหงา: ก็เธอมีส่วนทำให้ฉันตาย เหตุที่ฉันฆ่าตัวตาย ก็เพราะเธอ

ผม:อ้าว! ทำไมหละ

บุหงา: ก็สมัยนั้นเธอเป็นทหารของพระราชา มารักกับฉัน ซึ่งเป็นชาวบ้าน แต่ไม่นานเธอก็หนีฉันไป ฉันช้ำใจมาก ทั้งซ้ำทั้งอายเพราะฉันกำลังท้อง ซ้ำชาวบ้านก็ยังมานินทา พ่อก็ด่า แม่ก็ด่า ว่าให้ฉัน เธอก็ยังหนีฉันไป ฉันจึงผูกคอตาย แล้วได้จองเวรผูกอาฆาตกับเธอ ทำให้เธอต้องได้รับทุกข์เรื่อยมา

ผม: อ้อ! ถ้าเช่นนั้นเราขอโทษ สมัยนั้นเราคงมีเหตุจำเป็นจริงๆ ไม่เช่นนั้น เราคงไม่กล้าหนีเธอไป เราขอโทษที่ทิ้งเธอให้ได้รับทุกขเวทนาจากปัญหาหลายๆอย่าง จนทำให้เธอต้องคิดสั้น คงเป็นเธอที่มาบีบคอเราตอนที่เราเข้าสมาธิ สินะ

บุหงา: ใช่เราเอง เราอยากให้เธอรู้ถึงความทรมานในตอนที่ได้รับทุกข์ ว่าการหายใจไม่ออกมันเป็นอย่างไร

ผม: เราเข้าใจแล้วว่าเป็นอย่างไร มันทรมานมาก เราขอโทษจริงๆ เอ้! ดูเธอตอนนี้ก็มีความสุขดีเพราะอะไรเธอถึงมีสภาพที่ดี

บุหงา: ที่ดีขึ้นก็ต้องขอบใจเธอเหมือนกัน ที่เธออุทิศบุญให้ฉัน ส่งบุญมาให้ฉัน ทำให้ฉันสะบายขึ้น และที่สำคัญคำที่เธอได้พูดในเวลาที่เธออุทิศบุญไปแล้วว่า ” หากเจ็บปวดก็ขอให้หาย หากทุกข์ก็ขอให้สุข หากสุขก็ขอให้สุขยิ่งๆขึ้นไป” นี่แหละจึงทำให้ ฉันมีสภาพที่ดีขึ้น มีภพภูมิที่ดี ที่สำคัญเธอไม่เคยลืมที่จะส่งบุญมาให้ฉันตลอดไม่เคยขาดเลย

ผม: สาธุ ขอบคุณเธอมาก ที่อโหสิกรรมให้แก่เรา

บุหงา: เธอรู้ได้อย่างไรว่าฉันอภัยให้เธอ(เสียงเข้ม)

ผม: หากเธอไม่คิดอภัยให้เรา เธอคงไม่มาคุยกับเราแบบนี้ เธอคงแอบซ่อน อำพลางไม่ให้เรารู้ถึงตัวตน จริงไหม

บุหงา: นั่นก็มีส่วนจริง อีกอย่างเพราะเธอไม่เคยลืมที่จะส่งบุญมาให้ฉัน และฉันก็คิดว่าไม่มีประโยชน์อะไรหากยังจองเวรกับเธออยู่อย่างนี้ เพราะฉันก็ไม่ไปไหนเสียที เวรกรรมก็ไม่จบสิ้น ก็มีแต่ทุกข์ไม่พบทางสว่างเสียที

ผม: สาธุ! ขอบุญอภัยทานนี้จงมีส่วนทำให้เธอ จงมีแต่ความสุขความเจริญด้วยเถิด

บุหงา: สาธุ

ผม: เธอบอกว่าเธอมีลูก แล้วลูกของเราไปไหนเสียหละ

บุหงา: ไม่ต้องห่วงเขาหลอก เขาสุขสะบาย ดีมากแล้ว เขาไปสู่ภพภูมิที่ดีต้องนานแล้ว ก็มีแต่ฉันนี่แหละที่ยังต้องทนทุกข์อยู่ แบบนี้

ผม: ช่างเถอะ เราขอขมากรรมด้วยหากเราเคยล่วงเกินเธอไว้เราขอ ให้เธออโหสิกรรม ให้กับเราด้วย หากเธอเคยทำให้เราต้องได้รับทุกข์เราขออโหสิกรรมให้กับเธอ ตั้งแต่บัดนี้ไปตลอดสิ้นกาลนาน

บุหงา: เราให้อโหสิกรรม ขอสิ้นเวรส้ินกรรมกันไป สาธุ

ผม: สาธุ

บุหงา : เราไปแล้ว

ผม : สาธุ ขอความเจริญจงมาสู่เธอ

เมื่อสิ้นคำ ที่ต่างก็ขอขมากรรมกัน และอโหสิกรรมซึ่งกันและกัน เรียบร้อยแล้วภาพที่ปรากฏก็จางหายไป เหลือไว้เพียงแต่ความเงียบสงบ ดังเดิม ผมลองทำสมาธิดู สิ่งที่เกิดขึ้นคือความสงบเช่นเดิมที่เคยเป็นมา

หากผิดแล้วแก้ไข เขาก็พร้อมจะให้อภัย หมั่นทำความดี สร้างบุญบารมี ที่มี ผลทาน ผลศีล ผลภาวนา นำผลบุญที่ได้อุทิศให้กับเจ้ากรรมนายเวรที่มาถึงตัว เจ้ากรรมนายเวรทั้งหลาย เจ้ากรรมนานเวรทีละการจองเวรไปแล้ว ทำบ่อยๆ ทำอย่างสม่าเสมอ รับรองได้เลยว่า ได้ผลดีอย่างแน่นอน

………………………….

อาจารย์ภณทัต แสนสัมฤทธ์

ทิ้งคำตอบไว้

Please enter your comment!
Please enter your name here