หน้าแรก เห็นกรรม ผลกรรมของคนชอบตกปลา โดย อาจารย์ภณทัต แสนสัมฤทธ์ : คนเคลียร์กรรม

ผลกรรมของคนชอบตกปลา โดย อาจารย์ภณทัต แสนสัมฤทธ์ : คนเคลียร์กรรม

2323
0

พรานเบ็ด

            ผมใช้เส้นทางการสัญจรในการทำงานตามถนนเลียบคลอง  ตามทางที่สัญจรก็จะมีป้ายโฆษณาต่างๆ  ไม่ว่าจะเป็นป้ายบอกบุญจากวัดเพื่อบอกถึงวันทอดกฐิน  บอกงานบุญกุศลต่างๆ  เมื่อขับรถมาได้ระยะทางใกล้บริเวณหน้าวัด  ทางวัดได้จัดท่าน้ำไว้  เพื่อให้ผู้คนมาให้อาหารปลาได้สามารถขึ้นลงท่าน้ำสะดวก  ทางวัดก็จัดบริเวณดังกล่าวเป็นเขตอภัยทานด้วย  ผมขับรถมาถึงยังบริเวณดังกล่าว  ฉับพลัน  สายตาก็ไปปะทะกับป้ายขนาดเมตร × เมตรที่ติดไว้บริเวณท่าน้ำมีข้อความเขียนว่า “เชิญชม” แล้วก็มีรูปของสัตว์ชนิดหนึ่งในตระกูลวรนุช  หรือวรนัชที่นักวิชาการได้เปลี่ยนชื่อให้ดูน่ารักขึ้นทำท่ายืน

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ เชิญชมเหี้ยตกเบ็ด

ถือคันเบ็ดตกปลาอยู่  ผมก็อดอมยิ้มไม่ได้  และอดคิดไม่ได้เช่นกันว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับผู้ที่ได้ชื่อว่า “พรานเบ็ด” คำว่าพรานเบ็ด  ฟังดูแล้วเข้าท่าดี หมายถึงผู้ที่ตามล่าปลาด้วยวิธีการใช้อุปกรณ์การจับปลาที่เรียกว่า “เบ็ด” เมื่อพูดถึงเบ็ด  น้อยคนนักที่ไม่รู้จัก  ในครั้งนี้ผมจะพูดถึงกรรมของพรานเบ็ดก็แล้วกัน   ผมก็คนหนึ่งที่ผูกพันมากับแม่น้ำลำคลอง  จึงพบเห็นการใช้เครื่องมือจับสัตว์น้ำแบบต่างๆ มามากรวมทั้งเบ็ดด้วยเช่นกัน  ผมรู้จักวิธีใช้เบ็ดมาตั้งแต่อายุ 6 – 7 ขวบ  ใช้เหยื่อในการล่อปลาเพื่อมากินเบ็ดหลากหลายชนิดด้วยกัน  จนมาอยู่วันหนึ่ง  ผมไปปักเบ็ด  ที่เรียกว่าปักเบ็ด  เพราะว่าใช้เบ็ดผูกเชือก  แล้วมาผูกที่ปลายคันไม้ที่เหลาจนอ่อนจากไม้ไผ่  ที่ปลายไม้ไ

ผ่อีกด้านจะเหลาแหลมเพื่อใช้ปักไว้ในดินบริเวณชายน้ำ  วันนี้ก็เช่นกัน ผมถือคันเบ็ดเพื่อเตรียมตัวไปล่าปลา  ส่วนใหญ่  ปลาที่ได้เป็นประเภทปลาช่อน ปลากด ปลาชะโดทำนองนี้  และสิ่งสำคัญในการปักเบ็ดก็คือเหยื่อ  เหยื่อที่ผมชอบใช้ประจำคือเขีย

ด  เหยื่อประเภทเขียดนี้  ผมจะนำมันมาเกี่ยวบริเวณใต้คางจนขึ้นมาถึงด้านบนของปาก  ครั้งนี้ก็เช่นเคย  ผมถือคันเบ็ดมา  20 คัน  พร้อมเหยื่อ  เพื่อที่จะล่อปลา  ลืมบอกว่าตอนนั้นอายุประมาณ  10 ขวบ  เดินมาตามชายคลอง  เมื่อมาถึงก็ลงมือนำเขียดที่เตรียมไว้เพื่อมาเป็นเหยื่อเกี่ยวเบ็ดคันที่  1  คันที่ 2 มาเรื่อยจนประมาณคันที่ 10 กว่าเบ็ดในมือ  เตรียมจะเกี่ยวไปที่เขียด  ปรากฏว่าเขียดในมือร้อง “แอ้บ” ออกมา  ผมถึงกับเข่าอ่อน มือสั่นเหงื่อไหลตกลงมา  เกิดสำนึกว่า นี้เราทำอะไรอยู่เนี่ย  นับแต่นั้นมา  ด้วยความสำนึกผมจึงไม่ใช้เขียดเป็นเหยื่ออีกเลย  ที่บอกแบบนี้  หากบอกว่าผมเลิกตกปลาเลยหรือเปล่า  ก็ยังใช้เหยื่ออื่น เช่น  ไส้เดือน  ปลาตัวเล็กๆ เรื่องเบ็ดนี้ผมทำมามากจนโต  ผมก็ยังใช้เบ็ดคันที่ติดรอก จนมาเริ่มฝึกการปฏิบัติจึงเลิกทั้งหมดไม่กล้าอีกเลย  นับจากนั้นมากรรมก็ติดตามมาตลอด คือจะเป็นแผลบริเวณปากอยู่บ่อยๆ  จนมีอยู่วันหนึ่งที่ผมมาพบป้ายประกาศที่บอกไว้ข้างต้น  จึงเกิดความสงสัยว่ากรรมของพรานเบ็ดจะพบอะไรบ้าง  ขนาดผมสำนึกแล้วถึงบาปกรรมที่ทำไว้กับการใช้เบ็ด  ยังต้องรับผลถึงขนาดนี้  แล้วผู้ที่ไม่สำนึกจะเกิดอะไร

กับพวกเขาบ้างนะ  เมื่อคิดได้ ดังนั้นจึงเตรียมตัวเพื่อหาข้อมูลและสถานที่ให้ข้อมูลผมได้ดีที่สุด  จะที่ไหนได้นอกจาก “นรก” เมื่อคิดได้ดังนั้น  ผมจึงเตรียมตัวเพื่อไปพบท่านและขออนุญาตท่านเพื่อขอถามข้อมูลหาความกระจ่าง  เมื่อเตรียมความพร้อมแล้ว ผมจึงกำหนดสติให้ดวงจิตไปพบท่านพญายมราช  ก็ปรากฏภาพท่านพญายมราชนั่งอยู่บริเวณห้องโถง  เมื่อพบท่าน  ผมก้มกราบท่าน ท่านยิ้มทักทายและท่านสอบถามผม

ผม : ผมกราบสวัสดีท่านครับ

ท่าน : (ยิ้ม) สวัสดี  วันนี้มีเรื่องอะไรให้เราไขข้อสงสัยอย่างนั้นรึ

ผม : ผมสงสัยว่าผู้ที่ตกปลาเป็นบาปหรือไม่ครับ

ท่าน : เป็นสิ  เพราะเป็นการประพฤติผิดศีลข้อ 1 ฆ่าสัตว์อันเนื่องมาจากกรรมกระทำผู้อื่นให้ได้รับความทุกข์  ความเดือดร้อน  ทรมานหรือถึงแก่ความตาย

ผม : แล้วเขาเหล่านั้นได้รับโทษอย่างไรบ้าง

ท่าน : ถ้าอย่างนั้นเธอหันกลับไปมองด้านหลังของเธอสิ

ท่านกล่าวพร้อมกับชี้มือไปด้านหน้าของท่าน  แต่ด้านหลังของผม  ผมจึงหันกลับไปมอง ก็ให้ปรากฏภาพเหมือนเราดูหนัง  แต่หนังนั้นเหมือนสามมิติ มีทั้งภาพและเสียงที่ชัดเจนมากเหมือนนั่งดูอยู่ตรงหน้าเลย  ภาพที่ผมเห็นอยู่ตรงหน้าเป็นบึงที่มีน้ำใส  น้ำในบึงนั้นนิ่งมาก  ไม่มีระลอกคลื่นเลย  ภายในบึงมีดอกบัว ใบบัวขึ้นตามจุดนั้นจุดนี้อย่างสวยงามดูแล้วสดชื่น  สักครู่มีสัตว์นรกกลุ่มหนึ่งหยอกล้อเล่นกันอย่างสนุกสนาน  ผมคิดในใจว่าไม่เห็นว่าสัตว์นรกเหล่านั้นจะลำบากอะไรเลย  เสียงท่านดังขึ้นมาว่า “ดูไปก่อน” ผมเลยนั่งดูต่อ  สัตว์นรกเหล่านั้นเมื่อพบบึงน้ำต่างพากันวิ่งลงไปในบึงว่ายน้ำกันอย่างสนุกสนาน  ก็ปรากฏนายนิรยบาลเดินมาพร้อมกับคันเบ็ดคันหนึ่งยาวประมาณวากว่าๆ  นายนิรยบาลมาถึงใช้คันเบ็ดคันนั้นตวัดปลายคันเบ็ดที่มีเชือกติดเบ็ดอันคมกริบไปเกี่ยวสัตว์นรกที่เล่นน้ำอย่างสนุกสนานขึ้น  คมเขี้ยวของเบ็ดที่ตวัดไปถูกสัตว์นรกเกิดแผลปลาบิน, เบ็ดตกปลา, การตกปลา, คัน, บิน, รีล, สาย
เหวะหวะกับสัตว์นรกเหล่านั้น  สัตว์นรกต่างแตกกระเจิงกระจัดกระจายกันทั่วสารทิศ  นาย
นิรยบาลก็ใช้เบ็ดในมือตกสัตว์นรกเหล่านั้นขึ้นมาทีละตัว  เมื่อตกสัตว์นรกขึ้นมาบนฝั่ง  สัตว์นรกดิ้นทุรนทุราย  ที่น่าแปลกก็คือสัตว์นรกที่เดินมาเมื่อครู่กลับเดินหรือวิ่งไม่ได้นอนอยู่บนพื้นอย่างนั้นเหมือนปลาที่ถูกนำขึ้นมาบนฝั่ง  สิ่งที่ตกใจยิ่งกว่าก็ปรากฏขึ้น  มีสุนัขนรก นกกา  นกแร้งมาจากไหนไม่รู้ ต่างวิ่งต่างบินมารุมกัดแทะจิกกินสัตว์นรกเหล่านั้นจนเหลือแต่กระดูก   สุนัขนรกได้คาบโครงกระดูกเหล่านั้นวิ่งหายไปโดยไม่รู้ว่าไปที่ไหน  สักครู่ใหญ่ก็มีกลุ่มสัตว์นรกเดิมมาตามทางเดินอีก  วนเวียนแบบเดิมอีก เป็นอยู่อย่างนี้เรื่อยไป  ผมเองก็ไม่รู้ว่าเวลาจะสิ้นสุดลงเมื่อใด  สิ่งที่ผมได้สังเกตคือขนาดของบึงจะมีขนาดที่ใหญ่มาก  นายนิรยบาลมีคันเบ็ดพร้อมสายยาวประมาณวากว่าๆ แต่ไม่ว่าสัตว์นรกจะว่ายน้ำไปไกลเพียงใด  นายนิรยบาลยังตวัดเบ็ดให้ตัวเบ็ดไปเกี่ยวถูกตัวสัตว์นรกได้อย่างแม่นยำ  สายเบ็ดสามารถยืดยาวไปไกลตามที่อยู่ของสัตว์นรก  สัตว์นรกจะไม่สามารถหนีหรือหลบซ่อนได้เลย  ท่านท้าวพญายมราช  ท่านยังกรุณาบอกผมอีกว่า  ดอกบัว  ใบบัวที่อยู่ภายในบึงยังมีความคมเหมือนมีด  หากใครไปสัมผัสมันเข้า  รับรองว่าได้แผลฉกรรจ์เลยทีเดียว  ท่านยังบอกอีกว่านี่เป็นการลงโทษที่เบาที่สุดแล้ว  บางบ่อน้ำในสระจะเป็นน้ำกรดด้วย  เมื่อสัตว์นรกโดนน้ำนั้นจะเกิดอาการทุรนทุรายได้รับความทรมานอย่างหาที่เปรียบไม่ได้  เวลาในการรับกรรมก็แตกต่างกันไป  มี 500 ปี 600 ปี หรือ1,000ปีมนุษย์แล้วแต่โทษของกรรมที่สร้างไว้  ผมได้กราบลาท่าน แต่ก่อนกลับผมได้อุทิศบุญถวายท่านพร้อมด้วยบริวาร และอุทิศบุญให้พวกสัตว์นรกเหล่านั้นเป็นที่เรียบร้อย จึงคืนสติกลับมา

ความสุขที่อยู่บนความทุกข์ของคนอื่นแล้วจะเรียกได้ว่าเป็นความสุขที่แท้จริงได้อย่างไร  อย่างเช่น การตกปลา  บางท่านชื่นชอบว่าเป็นเกมกีฬา  หากคิดในทางกลับกัน  ท่านเป็นปลาแล้วให้ปลาเป็นท่านดูบ้าง  ท่านจะคิดเห็นเป็นแบบไหน  ท่านตัดสินใจกันเองก็แล้วกัน

อาจารย์ภณทัต แสนสัมฤทธ์

คนเคลียร์กรรม

มารน้อย บัญชาเทพ

ทิ้งคำตอบไว้

Please enter your comment!
Please enter your name here