ช่วยเหลือวิญญาณผีปอบ

มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ผมได้พบเจอวิญญาณปอบ  เหตุการณ์ที่เตือนใจเป็นอย่างยิ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นภายในโรงเรียนที่ผมสอนเช่นกันเริ่มต้นตั้งแต่ตอนที่โรงเรียนได้จัดตั้งศาลพระภูมิเจ้าที่โรงเรียนแห่งนี้ก่อตั้งแล้วกว่า 10 ปี  แต่ยังไม่มีศาลพระภูมิ ทางโรงเรียนจึงได้จัดตั้งศาลพระภูมิเมื่อได้ตั้งศาลพระภูมิเสร็จก็ได้มีแม่บ้านคนหนึ่งมีอาการเหมือนถูกผีเข้ามีคนนำพระมาคล้องที่คอปรากฏว่าอาการดีขึ้นเหตุการณ์นั้นผ่านไปได้ไม่นานได้มีช่างมาปูกระเบื้องที่ศาลพระภูมิก็ได้มีเหตุการณ์ทำนองเดียวกันอีกแต่เที่ยวนี้มีการกินอาหารเหล้า  หมากพลูแล้วเขาก็จากไป  ผมเกิดความสงสัยในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นอย่างมากว่าเป็นเพราะอะไรกันแน่เมื่อถึงเวลากลางคืน ผมเดินมาบริเวณศาลพระภูมิได้กำหนดจิตถามท่านว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะเหตุใดท่านบอกว่าข้างศาลของท่านมีปอบอาศัยอยู่เมื่อผมรู้ได้เข้าไปหาตรงบริเวณนั้นพร้อมกับกำหนดจิตสิ่งที่ปรากฏตรงหน้าคือ  บ้านเก่าๆเป็นลักษณะกระท่อมมุงแฝกแต่มีลักษณะที่เก่ามาก  เมื่อผมเดินเข้าไปใกล้ก็ได้เห็นผู้หญิงคนหนึ่งมีท่าทางแก่อายุประมาณ 60-70 ปี  กำลังยกมือไหว้อยู่ท่าทางกลัวมากเข้าไปซุกตัวตรงมุมห้องตัวสั่นงันงกบอกว่ากลัวแล้วๆผมรู้สึกแปลกใจอย่างมากกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมีเหตุการณ์ที่น่าแปลกกว่านั้นก็คือ  เมื่อผมเดินเข้าไปใกล้ผู้หญิงคนนั้นก็มีไฟลุกติดตามตัวขึ้นมาทำให้ผมงงมากไปอีก  ผมเดินออกห่างออกมา  อาการของวิญญาณดวงนั้นก็ดีขึ้น  ด้วยความสงสัยผมจึงถามวิญญาณดวงนั้นว่าทำกรรมอะไรมา  เขาไม่ตอบแต่มีท่าทางกลัวตัวสั่นงันงกผมนึกในใจทำอย่างไรดีอย่างนั้นอุทิศบุญก่อนก็แล้วกันเมื่อคิดได้ดังนั้นผมตั้งใจ  ขออำนาจพระพุทธ  พระธรรม  พระสงฆ์โปรดดลบันดาลให้บุญของข้าพเจ้าจงถึงแก่ดวงวิญญาณดวงนี้  ผลปรากฏว่าไฟลุกท่วมวิญญาณดวงนั้นอย่างมากวิญญาณดวงนั้นได้แต่ร้องอย่างน่าเวทนา  ผมไม่รู้จะช่วยอย่างไรดีผมก็ได้แต่เวทนาต่อมาผมนึกขึ้นมาได้ว่าผมมีอาจารย์อีกท่านหนึ่งที่ท่านน่าจะบอกผมได้ท่านคือผู้แนะนำวิชาส่งบุญให้กับผม  เมื่อผมคิดได้ดังนั้นผมจึงโทรหาท่านผมได้เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้ท่านฟัง  ท่านบอกว่าให้นำอาหารให้สุนัขแล้วอุทิศบุญให้  นำอาหารให้นกแล้วก็อุทิศบุญเหมือนกัน  เมื่อผมได้ฟังดังนั้นผมจึงปฏิบัติตามผมทำแบบที่ท่านแนะนำประมาณ 10 ครั้ง โดยเมื่อผมได้อาหารมาผมนำอาหารที่ได้มาหว่านตามพื้นที่มีมดอยู่แล้วนึกว่าบุญนี้ให้แก่วิญญาณดวงนั้น  เมื่อเสร็จสิ้นผมได้ไปตรวจสอบวิญญาณดวงนั้นอีกครั้งปรากฏว่าวิญญาณดวงนั้นมีอาการดีขึ้นพอที่จะพูดคุยได้

ผม        :  สวัสดี

ปอบ      :  สวัสดีเจ้าค่ะ

ผม        :  ท่านอยู่ตรงนี้นานแล้วหรือ

ปอบ      :  ฉันอยู่ตรงนี้มาประมาณ 2 ปีแล้ว

ผม        :  ได้ข่าวว่าท่านเข้าสิงคนหรือ

ปอบ      :  เจ้าค่ะฉันจำเป็นต้องสิงเขาเพราะฉันหิวไม่ได้กินอะไรมานานแล้ว

ผม        :  ก่อนที่ท่านมาที่นี้ไปอยู่ไหนมา

ปอบ      :  ในนรกค่ะ

ผม        :  ไปทำบาปอะไรมาถึงได้ไปนรก

ปอบ      :  ดิฉันเป็นชาวบ้านธรรมดาหาเช้ากินค่ำนี่แหละค่ะแต่มีอยู่วันหนึ่งดิฉันได้หาปลาอยู่ในบริเวณหนองน้ำก็ได้มีพระรูปหนึ่งมาบิณฑบาตบริเวณที่ดิฉันหาปลาท่านบอกว่าโยมหยุดทำบาปบ้างเถอะ ดิฉันโมโหเลยว่าให้ท่านว่าคนจะทำมาหากินพระไม่เกี่ยวท่านบอกต่อว่าเลิกทำบาปเถอะโยมเข้าวัดทำบุญบ้างนะ ดิฉันโมโหตะโกนว่าท่านไม่ต้องมายุ่งจากนั้นนำดินโคลนปาท่านเศษโคลนโดนท่านเข้าที่เท้า

ผม        :  แล้วกรรมที่ได้รับเป็นอย่างไร

ปอบ      :  เมื่อตายดิฉันตกนรกถูกไฟนรกเผาอยู่นานเลยเจ้าค่ะเมื่อสิ้นสุดจากตรงนั้นก็มาอยู่ที่นี้ทั้งหิว  ทั้งร้อนมากเลย

ผม        :  ได้รับบุญที่ผมอุทิศให้แล้วใช่ไหม ดีไหม

ปอบ      :  ดีเจ้าค่ะ

ผม        :  อย่างนั้นเตรียมรับบุญนะ ข้าพเจ้าขออำนาจ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ โปรดดลบันดาลให้บุญของข้าพเจ้าจงถึงแก่วิญญาณดวงนี้ด้วยเทอญ เมื่อสิ้นคำปรากฏว่าไฟลุกท่วมตัวของวิญญาณดวงนั้นอย่างมาก วิญญาณดวงนั้นส่งเสียงร้องอย่างมากทรมานเป็นอันมาก ผมตกใจและงงด้วยว่าเกิดขึ้นได้อย่างไร

ผม        :  ทนหน่อยนะ

ปอบ      :  ร้องไห้ อย่างน่าเวทนา

ผมพอแค่นั้นในวันนั้น วันต่อมาผมได้มาที่เดิมอีกอุทิศบุญเช่นเดิม (ตอนกลางวันผมนำอาหารให้กับสุนัขแล้วอุทิศบุญ)

ผม        :  ข้าพเจ้าขออำนาจ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ โปรดดลบันดาลให้บุญของข้าพเจ้าส่งไปถึงวิญญาณดวงนี้ผลคือ ไฟลุกท่วมตัวเช่นเดิม ผมได้เดินออกมาจากตรงนั้นเช่นเดิมผมทำเช่นนั้นอยู่ประมาณ 3 วัน  เมื่อเข้าวันที่ 4 ผมกลับมาอีกและผมได้ทำการเบิกบุญเพื่อทำการอุทิศให้อีกครั้ง

ผม        :  ข้าพเจ้า ขออำนาจพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ โปรดดลบันดาลให้บุญของข้าพเจ้าส่งมาถึงวิญญาณดวงนี้ผลปรากฏว่าไฟลุกท่วมตัวเหมือนเดิมแต่ครั้งนี้ไฟที่ลุกขึ้นมาสักครู่แล้วดับไป เมื่อไฟดับลงไปจากหญิงแก่ผมขาวยาวลุกลังหน้าตาเหี่ยวย่น เสื้อผ้าเก่าๆกลับกลายเป็นหญิงวัยกลางคนสวมชุดสีขาวดูสะอาดตา

ผม        :  สวัสดีวันนี้คุยกันได้ไหม

ปอบ      :  ได้เจ้าค่ะ ดิฉันต้องขอกราบท่าน และขอบคุณมากเจ้าค่ะ

ผม        :  อาการที่มีไฟลุกท่วมตัวเป็นอย่างไรบ้าง

ปอบ      :  ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้วเจ้าค่ะ

ผม        :  อย่างนั้น ข้าพเจ้าขออำนาจ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ โปรดดลบันดาลให้บุญของข้าพเจ้าส่งมาถึงวิญญาณดวงนี้ ผมลองอุทิศบุญอีกครั้งปรากฏว่าอาการของวิญญาณดวงนั้นดีขึ้น

ปอบ :  สบายดีแล้วเจ้าค่ะ

ผม        :  อย่างนี้ก็ดีแล้วดีใจด้วยหมดทุกข์แล้วนะอย่างนั้นผมให้ที่อาศัยก็แล้วกันข้าพเจ้าขอ อำนาจ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ โปรดดลบันดาลให้บุญของข้าพเจ้ากลายเป็นที่อยู่อาศัยให้แก่วิญญาณดวงนี้ด้วยเทอญ ก็ปรากฏเป็นบ้านทรงไทยตั้งอยู่ในบริเวณนั้น

ปอบ      :  ขอบพระคุณเจ้าค่ะ

ผม        :  ไปล่ะเอาไว้พบกันใหม่

หลังจากวันนั้นผมได้สอบถามอาจารย์ที่สอนวิชาส่งบุญว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเพราะเหตุใดผมได้คำตอบว่าเหตุที่เกิดขึ้นเพราะเขาดูแคลนพระเพราะนำโคลนไปขว้างพระเขาจึงได้รับผลกรรมเช่นนั้น  แล้วอีกอย่างเขาคงดูหมิ่นในพระพุทธศาสนาเมื่อเขาได้รับผลบุญไฟจึงลุกเต็มตัวแบบนั้น  เขาเองเมื่อได้รับผลบุญก็เป็นการเร่งผลกรรมของเขาให้ส่งผลเร็วเขาเลยทุกข์ทรมานเมื่อได้รับบุญ  เมื่อเขารับผลกรรมเป็นที่เรียบร้อยแล้วเขาจึงสามารถรับในผลของบุญได้  ผลกรรมหากกระทำต่อผู้ที่มีความบริสุทธิ์มากผลนั้นก็จะเกิดขึ้นเร็วและแรงในทางกลับกันหากกระทำผลบุญกับผู้บริสุทธิ์ทางธรรมผลดีก็จะส่งผลเร็วและแรงเช่นกัน  ดังนั้นท่านก็ตัดสินใจเองก็แล้วกันว่าท่านสมควรที่จะทำบุญหรือบาป

……………………………….

อาจารย์ภณทัต แสนสัมฤทธ์

คนเคลียร์กรรม

ทิ้งคำตอบไว้

Please enter your comment!
Please enter your name here