อุทิศบุญช่วยวิญญาณเถ้าแก่ใหญ่

คำว่า “เถ้าแก่” และ “เจ้าสัว” เป็นคำที่คนไทยคุ้นเคยกันมานาน ทั้ง 2 นี้ เป็นคำยืมจากภาษาจีนมาใช้ในภาษาไทยโดยออกเสียงตามสำเนียงภาษาแต้จิ๋ว

คำว่า “เถ้าแก่” สำเนียงแต้จิ๋วว่า “เถ่าแก่”  มี 3 ความหมายคือ 1. เจ้าของกิจการที่มีฐานะ ภรรยาเถ้าแก่จะเรียก “เถ้าแก่เนี้ย”  2. ผู้ใหญ่ที่เป็นประธานในพิธีแต่งงาน 3. ผู้นำครอบครัว

ถ้าเป็นภาษาปัจจุบันเถ้าแก่ก็น่าจะเทียบได้กับบรรดานายห้างทั้งหลาย

ส่วนคำว่า “เจ้าสัว” สำเนียงแต้จิ๋วว่า “จ่อซัว”  เป็นการแปลเปรียบเทียบว่า นั่งอยู่บนกองเงินกองทอง จึงหมายถึง ผู้ร่ำรวย มักใช้กับเศรษฐีที่มีเชื้อสายจีนเป็นหลัก เช่น เจ้าสัวชิน โสภณพนิช -ผู้ก่อตั้งธนาคารกรุงเทพฯ , เจ้าสัวเทียม โชควัฒนา-ผู้ก่อตั้งเครือสหพัฒน์, เจ้าสัวอุเทน เตชะไพบูลย์-ผู้ก่อตั้งธนาคารศรีนคร ที่ยกมาข้างต้นนี้เป็นเจ้าสัวผู้ชายทั้งสิ้น แต่จริงๆ เจ้าสัวใช้กับผู้หญิงก็มี เช่น ท่านผู้หญิงเลอศักดิ์ สมบัติศิริ เป็นต้น นี่คือเจ้าสัวรุ่นแรกๆ ของไทย ต่อมาก็มีเจ้าสัวอีกมากมาย แต่เป็นเถ่าแก่ หรือเจ้าสัว ก็ใช่วา่หลังจากความตายแล้ว จะสุขสบาย เหมือนอย่างตอนมีชีวิตอยู่ อย่างที่อาจารย์ได้ จะเล่าให้ฟัง

เมื่อเวลาประมาณวันพฤหัสบดีที่ 19 พฤศจิกายน 2558 อาจายร์กำลังปฏิบัติภาระกิจอยู่ พลันก็มีข้อความในมือถือขึ้นว่า “อาจารย์ว่างไหม”ผมก้มดูข้อความทางมือถือ อ้อเป็นญาติธรรมนี่เอง ผมเลยตอบกลับไปว่า “ว่างตอนเที่ยงนะ” มีข้อความกลับมาว่า “ได้ เดี๋ยวโทรหา” ผมดำเนินกิจกรรมการสอนของผมไปจนถึงช่วงเวลาพักเที่ยง ครั้นจัดการเรื่องอาหารการกินในช่วงพักเที่ยงเรียบร้อยแล้ว จึงโทรไปหาญาติธรรมท่านนี้
ผม:สวัสดีครับพี่มีอะไรด่วนหรอ (ผมขอสมมุติว่าญาติธรรมท่านนี้ว่าเค นะครับเพื่อความสะดวก)
เค : อาจารย์พี่มีเรื่องรบกวนหน่อยสิ พี่รู้สึกหงุดหงิดจังเลยไม่รู้ว่าใครมา ต้องการอะไร อาจารย์ช่วยหน่อย
ผม: ได้สิ มีอะไรว่ามาเลยครับ
เค : วันนี้พี่หงุดหงิด เหมือนมีวิญญาณใครสักคนมาแฝงๆอยู่
ผม : อาการเป็นอย่างไรบ้างหละพี่
เค : เหมือนมีคนแก่ๆ มีขอคุยด้วย เมื่อกี้เขาขอกินน้ำ
ผม : ผู้ชายแก่ๆหุ่นจีนๆ ผิวขาว ผมหงอกหมดหัวใช่ป่าว
เค : ใช่อาจารย์
ผม: อ้อคนนี้หรอ ผมรู้สึกว่าไม่ค่อยอยากคุยเลยครับ ส่งสัยตอนมีชีวิตไม่ได้ทำบุญช่วยเหลือคนอื่นไว้ ผมเลยรู้สึกไม่อยากช่วย
เค : อั๊ว เสียใจที่ลื้อไม่อยากคุยกับอั๊ว อั๊วอยากขอความช่วยเหลือจากลื้อได้ไหม
ผม : ได้สิเถ้าแก่ อั๊ว(จีนมาเราก็จีนไป เราก็มีเชื้อสายมังกรเหมือนกัน) ยังพูดไม่จบเลยว่า ตอนนี้มาขอความช่วยเหลือแล้ว อั๊วก็ยินดีช่วยลื้อ เต็มที่เต็มความสามารถ
เค : อั๊วดีใจที่ลื้อยินดีช่วยอั๊ว อั๊วหิว อั๊วลำบากเหลือเกิน ลื้อช่วยอั๊วหน่อย
ผม : ได้สิเถ้าแก่ “ข้าพเจ้าขออำนาจพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ โปรดดลบันดาลให้บุญของข้าพเจ้าส่งมาถึงวิญาณดวงนี้ตามกำลังบุญที่รับได้ด้วยเทอญ” เถ้าแก่ดีขึ้นหรือยัง

เค : ดีขึ้นแล้ว ขออีกหน่อย
ผม : ข้าพเจ้าขอ…..(ทำไปห้าครั้ง)
เค : ดีขึ้นมากเลย ดีๆๆๆ
ผม : เถ้าแก่ไปไงมาไง ถึงได้มาขอให้ช่วยได้เนี่ย
เค : อั๊วอยู่มาเล ทำธุรกิจ มีกิจการใหญ่โต ตายแล้วมาไม่ถึงสิบปี ลูกหลานก็ไม่ได้ทำบุญไปให้ อี ทำแต่งาน ไม่สนใจอั๊วเลย บุญก็ไม่ทำให้ เผาแต่กระดาษเงินกระดาษทองไปให้ อั๊วก็กินไม่ได้ ถึงเทศกาลทีถึงจะได้กิน วันธรรมดาก็ไม่ได้กิน อดๆอยากๆ
ผม : ตอนนี้เถ้าแก่ดีขึ้นหรือยัง
เค : ดีขึ้นแล้ว ขอบใจลื้อมากนะ อั๊วจะไม่ลืมบุญคุณ ในครั้งนี้เลย อั๊วมีเรื่องอยากขอสักหน่อย อั๊วอยากได้เสื้อผ้าใหม่ ลื้อให้อั๊วได้ไหม
ผม : ได้สิเถ้าแก่ ไม่ยาก “ข้าพเจ้าขออำนาจ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ โปรดดลบันดาลให้บุญที่ข้าพเจ้าถวายผ้าไตรจีวร ส่งไปถึงวิญญาณนี้ด้วยเทอญ” เป็นไงเถ้าแก่ได้ชุดสวยๆยัง
เค : ได้แล้วๆ สวยๆอั๊วชอบๆ หากลูกหลานทำบุญให้อั๊วอย่างนี้ อั๊วคงจะสบายไม่ อดๆอยากๆ อย่างนี้แน่ อั๊วมัวทำแต่งานไม่สนใจทำบุญ เก็บเงินให้ลูกหลาน ลูกหลานก็ทำแต่งานไม่สนใจที่จะทำบุญให้ อั๊วเสียใจจริงๆ
ผม : ช่างเถอะเถ้าแก่ อย่าเสียใจไปเลย เถ้าแก่ตั้งใจทำแต่ความดี สวดมนต์ภาวนา เถ้าแก่ก็จะสบายภายหน้าอันใกล้นี้ ตั้งใจนะ
เค: อั๊วดีใจเหลือเกิน อั๊วจะไม่ลืมพระคุณลื้อเลย อั๊วจะตั้งใจปฏิบัติธรรม และจะมาตอบแทนลื้อ
ผม : สาธุกับเถ้าแก่ด้วยที่มาบอกกล่าวชีวิตหลังความตายให้ฟัง ถือว่าเป็นบุญธรรมะทาน ผมขออนุญาตเผยแพร่เป็นธรรมนะเถ้าแก่
เค : ได้เลยอั๊วอนุญาต
ผม: ไปดีมาดีนะขอให้เถ้าแก่เจริญๆนะครับ สาธุ
เค : สาธุ อั๊วไปแล้ว

จากเหตุการณ์ในวันนั้นทำให้ผมได้ข้อคิดว่า มีเงิน มีทรัพย์สินมาก แล้วไม่รู้จักนำมาสร้างประโยชน์ ทรัพย์สินเหล่านั้นก็ไม่ต่างอะไรกับขยะ คุณค่านั้นจะเกิดก็ต่อเมื่อใช้ประโยชน์เท่านั้นเอง(ผมขอไม่เปิดเผยชื่อเพื่อความเหมาะสม) ขอบุญธรรมทานนี้จงส่งไปถึงเถ้าแก่ด้วยเถิด

**อาจารย์ภณทัต แสนสัมฤทธ์***

คนเคลียร์กรรม @nlz8809e

ทิ้งคำตอบไว้

Please enter your comment!
Please enter your name here